जिन्दगीको यो कलमी दैाडाइमा हजुरहरू समक्ष साहित्यीक खुराक पस्किन यो वल्ग निर्माण गरेको हुँ । मैले लेख्ने वा सिर्जना गर्ने कथा, लघुकथा, गजल, गित, मुक्तक, हाइकू, केस्रा लगायत विभिन्न लेखहरू यहाँ राख्नेछु हजुरहरूले त्यी लेख रचनालाइ पढेर मेरो परिचय लिन विनम्र अनुरोध गर्दछु ।

Sunday, September 27, 2015

कबिता- अन्याैल मान्छे

कबिता- अन्याैल मान्छे
-साैगात गजमेर विश्वकर्मा

तिमी भन्छाै नि-
हातका रेखाहरुबाट भाग्य हेरिन्छ
तिमी साेच्छाै नि-
मान्छेकाे निधारबाट किस्मत देखिन्छ
तर,
तिमीले किन याे नभनेकाे ?
हात नभएका पनि महान छन भनेर
तिमीले किन याे नसाेँचेकाे ?
अनुहार बिग्रिएकाहरु नै बिद्वान छन भनेर
तिमीले त बस,
एकाध निर्णयमै समय बितायाै
एक्लाैटी भावनाकै कदर गर्याै
तिम्रा लागि त
यस्ताे पनि लाग्छ कहिलेकाहि
बाँडेर खाने मननै छैन
मिलेर जिउने मुटूनै छैन
र त ,
तिमी सबैकाे हुनै सकेनाै !

तिमी,
अरुकाे लागि त जिएकै हाेईनाै
त्याे भन्दा पनि ठूलाे
तिमी - तिमी बाहेक अरु काेही हैनाै !

तिमीमा,
पानीलाई पत्थर बनाउने क्षमता छ
फूललाई जीवन बनाउने क्षमता छ
म त देख्छु अझ
तिमी त सर्वगुण सम्पन्न छाै
असम्भव तिम्रा लागि छँदै छैन
तर पनि
तिमीले अाफूलाई प्रयाेगनै गर्दैनाै
सँघर्ष के हाे थाहै छैन
भन्दा अन्यथा हाेला
तिमी जिउँदाे मुर्ती हाै !

तसर्थ तिमी
मन्दिरमा सजिनु अगावै
अरु जस्तै भएर हेर
फेर अाफ्नाे नराम्राे भेष
अनि हिड एक असल मार्ग
जहाँ
हजाराै मान्छेहरु सँघर्षरत छन् !

असाेज ०८


Wednesday, September 2, 2015

कबिता-"डुम"


 -साैगात गजमेर विश्वकर्मा

 म एक हिरालाल
 पहिचान कमैया
 थर डुम हाे !
 साहुकाे गाेडा थिचेर
 घरकाे अभाव टाल्ने
 म,
 सास्ति र दमन नभनेर कहिल्यै
 मैले मेरी छाेरीलाई पनि पठाकाे हुँ
 अभाव र भाेकाे पेट नरहाेस् भनेर
 साहुकाे हेरचार र स्याहार गर्न
 बर्षाैदेखि,
 यसरिनै चलाएकाे हुँ मैले
 अभावै-अभावमा मेराे झुपडी
 न मलाई भने जसरि भयाे
 न मैले साेचे जस्तै गर्न पाएँ
 सिर्फ लागरहे निरन्तर
 यहि शासककाे स्याहारमा.....!

 मेराे मज्बुरीमा,
 साहुकाे सन्तुष्टिमा,
 मेरी अन्जान छाेरीले
 गुमाउनु पर्याे नचहेरै पनि
 कल्कलाउदाे बैँस
 लुटाउनु पर्याे

Tuesday, May 19, 2015

गजल


गजल


अामा खोसीस,बाबा लगिस् ,लुटिस् तैले छानो पनि
अाफन्तीको खबर पाइन,अाधार भुटिस् सानो पनि
लालाबाला चिल्ला-विल्ला भाको तैले देख्दा-देख्दै
बोरा हुलिस महलभित्र ,दिइनस् सरकार मानो पनि
दैव तँलाइ सवाल हरेक गर्छन् घाइते मानव जातले
मजाक ठान्छन् किन यहाँ पिडीतको भक्कानो पनि ?

कविता - “राहदानीले लुटिएका मनहरू”

कविता

खै कसरी वोकलुँ ?
पाँच हजारको पासपोर्टमा बिकेको मैले
अमूल्य जिन्दगीको
दर्दनाक पिडाहरू
जाबो सिक्का भरीको सिगरेट च्यापेर…!

मुम्बइ हुँदै गल्फ छिर्ने चेलीहरू
बुर्काको पहिरनमा मुर्छिँदै
आफूलाइ पुर्याइ घरदेशसम्म
कठै….
कति हिक्का छोड्दा हुन् नेपाली ढाँचामा
दलाललाइ धारेहातले
थुक्दै-सराप्दै…!

पर्देश छिरेपछीका कमाइहरू
बासी रोटीको भरमा रहेर
भाउजूलाइ सुम्पिनाले धनविर दाइले
कुम्ल्याएर भाउजू अन्तै भाग्दा
पुर्पुरो समाउन विवश भए
धिक्कार्दै
समाज अनि कलियुगलाइ…!

Thursday, March 12, 2015

कविता - होली


...होली !
तिमी किन आयौ फेरी
रातो बनेर
निलो भएर
पहेँलो बोकेर ,
यो मेरो रँगहिन जिवनमा ।
 तिमीलाइ थाहा हुनुपर्ने
आमाको सिउदो भर्खरै पुछिएको,
श्रिमतीबाट भर्खरै टाढिनु परेको,
अनिखाली-खाली भएर जिएको !
तर पनि किन आइरहन्छौ ?
मेरा छातीका आला घाउहरूमा
केही चिम्टी नुन
मलाइ अन्जान बनाएर
बिस्तारै छर्किन
र भन्न
कस्तो लाग्यो रँगीन होली ?

देश सादा भएको छ

राजधानी फिक्का भएको छ 
त्यो नहेरेर
तिमी सिर्फ मेरो झुपडीमा
रँगका पोकाहरू बोकेर
दुखाउन आइरहेछौ ।
तर होली ,,

Sunday, February 15, 2015

एक मुक्तक

मुक्तक


यो हातले फूल समाएर प्रणयको सुरूवात गरेकी थियैा !
ठिक अ।जको एक साल अघि प्रेम प्रस्ताब राखेकी थियैा !
मलाइ त्यही दिनको यादले साह्रै काउकुदी लगाउछ प्रिये,
जुन दिन सँगै जिउने यावत कसम तिम्ले खाएकी थियैा !

-सैागात गजमेर मात्र