गजल-समायाै यी हातहरू…

समायाै यी हातहरू बेस्सरी समायाै
प्यार भएरै हाे दाेधार नपरी समायाै

म परदेश जाँदाकाे त्याे एक्लाे रातमा
साेकेसकाे कालाे काेट के गरी समायाै

के मान्थ्याे र मन तिम्राे मेराे काले भनि
छट्पटियाै र तस्विर घरी-घरी समायाै

साेचि हेर्छु शान्त थियाे हामी साथै हुँदा
मैले छाेडी अाउनु हावा-हुन्डरी समायाै

मरूभुमी जब छिरे घामले पाेल्न थाल्याे
तिम्ले सम्झिरह्याै र यादकाे झरी समायाै

© साैगात गजमेर विश्वकर्मा

गजल-अाकाश राेएकाे बेला

अाकाश राेएकाे बेला झरी पर्ने गर्छ !
यी अाँखा राेएकाे बेला मनै मर्ने गर्छ !

तिमी अाऊ या नअाउ मेराे प्रतिक्षामा
मनले भने अाशा र भराेसा गर्ने गर्छ !

तेराे महलमा कुकुरले कनिका पचाउँदैन
मेराे भने अनिकालकाे अभाव टर्ने गर्छ !

जुन सपना मनमा राेपि,लाहुर छिर्नु हुन्छ
फुल्न नपाई काेपिलामै  ब्यर्थ झर्ने गर्छ !

हटाउँदैन मनकाे फाेहाेर,जति थुप्रिए पनि
गन्ध अाउँदा भने मान्छे पर्फ्यु छर्ने गर्छ !

© साैगात गजमेर विश्वकर्मा

गजल

गजल


अामा खोसीस,बाबा लगिस् ,लुटिस् तैले छानो पनि
अाफन्तीको खबर पाइन,अाधार भुटिस् सानो पनि

लालाबाला चिल्ला-विल्ला भाको तैले देख्दा-देख्दै
बोरा हुलिस महलभित्र ,दिइनस् सरकार मानो पनि

दैव तँलाइ सवाल हरेक गर्छन् घाइते मानव जातले
मजाक ठान्छन् किन यहाँ पिडीतको भक्कानो पनि ?

गजल र तस्विर

यी नजरहरू बन्द गराएर !
समय गयो मलाइ रूवाएर !

रहर होइन माग्नु भिखारीको,
पशुपतिमा दिनभरी अ।एर !

गज़ल

कति सपना -सपनामै सिमीत, हुनुपरेको छ !
धेरै विपना धरातलमा घुलित,हुनुपरेको छ !

दैलोबाट निस्किएपछि एक सफल परदेशीले,
बाँचेर फर्किन समेत सम्भावित,हुनुपरेको छ !

देशका कुलङ्गारहरूले जोक ठान्दा राजनिती,
सोझा जन्ता जितमा विपरित,हुनुपरेको छ !

गुलाफकै सँरक्षणमा अनेक बेदना सहेर पनि,
काँडाहरूले नजर सामु अनुचित,हुनुपरेको छ !

फसाउनका लागि 'मात्र'अन्जान बनेर अचेल,
आफन्तहरू मेरो सामु मोहित,हुनुपरेको छ !

एक गजल

एक गजल